Twoje dziecko bezpieczne w żłobku i w przedszkolu

Twój maluch spędza tam kilka godzin dziennie. To naturalne, że chcesz mieć pewność, że powierzasz swój mały skarb w najlepsze ręce. Jak to sprawdzić?

Zwykle zostawiasz swoją pociechę w żłobku albo przedszkolu. To miejsce jest jakby drugim domem dla dziecka. Powinno być tam bezpieczne i czuć się dobrze, a także chętnie do niego wracać następnego dnia rankiem. Ważne jest, aby maluch miał zapewnioną profesjonalną opiekę, ale też żeby jego odczucia i potrzeby były szanowane. Wielu zatroskanych rodziców chciałoby ukrytą kamerą sprawdzić, co dzieje się z dzieckiem, kiedy zamykają za sobą drzwi placówki. Niektóre wychodzą naprzeciw ich oczekiwaniom i instalują monitoring wewnętrzny. Doniesienia z radia i telewizji jeszcze bardziej wzmagają niepokój rodziców. Nawet, jeśli placówka spełnia Twoje oczekiwania, zawsze warto być czujnym.

Co należy koniecznie sprawdzić?

Warto obserwować, czy budynek i sale, gdzie maluch przebywa, posiadają podstawowe zabezpieczenia i są odpowiednio zabezpieczone i zarazem odpowiednio przygotowane do potrzeb małego dziecka – czy gniazdka są zabezpieczone, czy jest czysto, czy podłoga jest antypoślizgowa.

Furtka czy drzwi wejściowe powinny być zamknięte w ciągu dnia. Nie tylko dlatego, aby dziecko nie mogło wyjść na zewnątrz, ale też by przypadkowe osoby nie mogły wejść na teren placówki. Wygodnym i praktycznym rozwiązaniem jest domofon przed wejściem albo drzwi otwierane specjalną kartą dostępu. Przycisk otwierający drzwi powinien być umieszczony na tyle wysoko, aby maluch nie mógł do niego sięgnąć. Każda placówka powinna posiadać swój wewnętrzny regulamin bezpieczeństwa pobytu dziecka.

O bezpieczeństwie dzieci decydują także osoby zatrudnione w placówce. Warto zainteresować się, ilu opiekunów przebywa na co dzień w sali z dziećmi, a ilu jest podczas wycieczki poza terenem przedszkola. Można pytać dyrektora o kwalifikacje wychowawców, wykształcenie itp. Samemu także trzeba obserwować, czy opiekunki są miłe, serdeczne i ciepłe.

Dobra placówka powinna mieć opiekę psychologa. Specjalista powinien obserwować Twoje dziecko i wychwytywać wcześnie pojawiające się sygnały.

Obserwuj i rozmawiaj z dzieckiem

Zostawiając swoją pociechę pod opieką osób trzecich, zawsze musisz być czujny/a. Jednak też nie można zawsze oczekiwać najgorszego. Zaniedbania w opiece nad dziećmi się zdarzają, ale na szczęście nie są to codzienne sytuacje. Uważnie obserwuj swoje dziecko, słuchaj, co opowiada o przedszkolu. Rozmawiaj także z opiekunami i innymi rodzicami.

Dziecko chodzące do żłobka jeszcze nie powie, co się tam dzieje. Ale nikt tak dobrze nie zna malucha, jak jego matka. Rozumiesz je i wiesz, jak reaguje w danych sytuacjach. Dlatego obserwuj je i staraj się znaleźć przyczynę, jeżeli zauważysz, że cokolwiek zmieniło się w jego zachowaniu. Twoje obawy powinna wzbudzić płaczliwość dziecka, nerwowość, czy moczenie w nocy. Jest przerażony, gdy słyszy o żłobku i nie chce tam wracać. Ewidentnym sygnałem zaniedbań w opiece nad dzieckiem są siniaki, otarcia na ciele malucha czy odparzenia na pupie.

Codziennie pytaj swojego przedszkolaka, jak spędziło dzień. Zadawaj pytania otwarte, a nie sugerujące. Obserwuj podczas zabaw w domu, jak zachowuje się pociecha, oglądaj jej rysunki. W rysunkach czy też zabawie dzieci odzwierciedlają sytuacje, których się boją, które je stresują.

Gdy dziecko nie chce mówić o przedszkolu możesz zainicjować zabawę, np. pobaw się z dzieckiem w przedszkole, wykorzystując lalki i misie, zacznij opowiadać lub czytać bajkę o jakiejś przedszkolnej sytuacji, prosząc o to, aby dziecko dokończyło jej przebieg.

Pytaj innych rodziców i opiekunów o spostrzeżenie i obserwacje dotyczące placówki, opieki i co mówią o pobycie w przedszkolu. Jeżeli pojawią się zastrzeżenia, co do metod wychowawczych stosowanych wobec wszystkich dzieci, należy poruszyć ten temat na zebraniu z rodzicami.

Zwracaj uwagę na relację z opiekunem

Relacje, jakie Twoje dziecko ma z opiekunem i to, jak jest przez nią traktowane, ma podstawowy wpływ na to, czy czuje się bezpieczne i jest szczęśliwe.

Ani w żłobku ani w przedszkolu opiekunka nie ma prawa krzyczeć na dzieci, bić je, szturchać, szarpać, straszyć czy używać wulgarnych określeń. Nie powinna także nigdy źle mówić o dziecku w jego towarzystwie. Gdy smyk zwykle zanosi się płaczem na widok swojej pani lub od niej ucieka, to znak, że boi jej się. jeśli to chwilowa sytuacja, to nie przejmuj się tym. Ale gdy ten stan trwa 1-2 tygodnie, musisz rozmówić się z opiekunką, a nawet dyrektorem. Niekoniecznie dziecko musi być krzywdzone, może być też świadkiem niewłaściwych zachowań, które wywołują u niego stres czy lęk.

Równie ważne dla malucha są relacje, jakie panują między dziećmi w grupie. Czasem inne dziecko może być zagrożeniem dla pozostałych. To normalne, że w grupie dzieci rywalizują ze sobą. Czasami kłócą się o zabawki,  powiedzą sobie coś przykrego, a nawet zdarzają się bójki.